เรื่องสั้น เสาตกน้ำมัน

1.

ชัด พูชม เป็นครูโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอ ทางจังหวัดชายแดน ภาคอีสาน เขาเป็นคนช่างสังเกตและสงสัยเสมอ เขาสอนนักเรียนให้คิด วิเคราะห์ และตั้งคำถามกับทุกสิ่งรอบตัว แต่มีสิ่งหนึ่งที่ค้างคาใจเขามาตลอด นั่นคือ เสามุมห้องเรียนด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือของโรงเรียน ที่ดูเหมือนถูกชโลมน้ำมันที่ไม่เคยแห้งหาย เสาต้นนี้อยู่ติดกับช่องทางที่มีบันไดลิงขึ้นไปยังเพดานอาคารของห้องเรียนเก่าแก่ที่เขาสอนอยู่ มันดูมืดมนกว่าปกติ—เหมือนมีบางอย่างที่ไม่สามารถอธิบายได้ ความกลัวนั้นแผ่วเบาแต่ไม่เคยจางหาย เขาไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกเช่นนั้น แต่ทุกครั้งที่มองไปที่เสาและช่องเพดาน เขาจะมีความรู้สึกเสียวสันหลังวาบอย่างไม่มีเหตุผล

จากการสืบค้น มีข้อมูลคราวๆว่า ในอดีตนั้น ประเทศสยาม มีป่าไม้มาก ดังนั้น อาคารที่อยู่อาศัย หรือสถานที่ราชการ เช่นโรงเรียน ที่ว่าการอำเภอ ฯลฯ มักจะสร้างด้วยไม้เป็นหลัก แต่ปรากฏว่า เสาบางต้นของอาคาร จะมีน้ำมันไหลออกมา เรียกว่าเสาตกน้ำมัน ซึ่งคนรุ่นเก่าแก่มักจะเชื่อว่า มัน คือ เสาที่มี วิญญาณของนางไม้ ภูติผีปีศาจ สิ่งศักดิ์สิทธ์ สิงอยู่ ตั้งแต่ต้นไม้ต้นอยู่ในป่า เมื่อถูกนำมใช้เป็นเสาบ้านเรือน วิญญาณที่สิงอยู่ในนั้นก็ติดตามมาด้วย

ความจริง เสาตกน้ำมัน คือ ลักษณะตามธรรมชาติของเนื้อไม้บางประเภทเท่านั้น เช่น ไม้ยาง ไม้ตะเคียนทอง เป็นต้น ไม้เหล่านี้จะมี ท่อน้ำยางหรือกัมดักต์ (gum duct) เมื่อเรานำไปใช้งานในลักษณะที่ถูกความร้อน บางครั้งน้ำยางในท่อก็จะถูกหลอมเหลวออกมา จึงดูเหมือนไม้ตกน้ำมัน

ถ้าเป็นเสาอาคารเรียนก็จะไม่มีใครสนใจ ถ้าเป็นบ้านที่อยู่อาศัย เจ้าของบ้านมักจะนำดอกไม้ธูปเทียนบูชาเพื่อแสดงความเคารพ เพื่อสร้างขวัญและกำลังใจ และขอให้ปกป้องคุ้มครอง

เมื่อรู้ข้อมูล วันหนึ่ง ครูชัด พูชม จึงตัดสินใจขึ้นไปดูให้รู้แจ้งว่าบนเพดานห้องเรียนนั้นมันมีอะไร เมื่อก้าวขึ้นบันไดลิงที่เก่าแก่ แต่ยังแข็งแรงมาก เข้าไปที่ช่องเพดาน เขาพบว่าเพดานนี้มืดสนิทผิดปกติ ไม่เหมือนเพดานของอาคารอื่นๆที่เขาเคยขึ้นไปช่วยภารโรงซ่อมหลังคา เขารู้สึกประหลาดใจที่ไม่มีแสดงสว่างลอดทะลุผ่านเข้าไปได้เลย

อ่านต่อพรุ่งนี้