เรื่องสั้น เสาตกน้ำมัน

3

ความเดิม: ชัดนิ่งอึ้ง ฟังเรื่องราวด้วยความสะพรึงกลัวปนสงสาร วิญญาณที่เคยเป็นคน ตัดสินใจผิดพลาด จึงต้องถูกจองจำอยู่ในเสาแห่งนี้ ไม่มีวันได้ไปเกิดใหม่ ชัดคิดเตลิดไปไกล—บางที คนที่ติดอยู่กับเก้าอี้ก็คงไม่ต่างกัน เมื่อตายไปแล้ว ด้วยความรักเก้าอี้สุดหัวใจ อาจจะสิงอยู่ในนั้นก็เป็นได้ “555 เก้าอี้ตกน้ำมัน” เขาหัวเราะในใจ

บรรยากาศเงียบไปชั่วขณะ ก่อนที่ชัดจะตัดสินใจถามขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ

“ผมสงสัยเรื่องที่ท่านบอกว่า ท่านมีตัวเลือกไม่มากนักในการเกิดใหม่ มันหมายความว่าอย่างไร?”

เสียงหัวเราะแหบพร่า ดังขึ้น “ที่ข้าบอกว่ามีตัวเลือกน้อย หมายความว่า บาปที่ข้าก่อไว้มากมาย ทำให้ข้าไม่มีสิทธิ์กลับมาเกิดเป็นคนอีก มีแต่ร่างของสัตว์เดรัจฉาน เปรต อสุรกาย สัตว์นรก หรือแม้แต่สิ่งที่เคลื่อไหวไม่ได้ อย่างต้นไม้”

เงามืดขยับไหว แม้ไม่มีลม ชัดกลืนน้ำลาย

“แต่ต้นไม้ก็น่าจะดีที่สุดแล้วมิใช่หรือ?”

“ใช่—ในบรรดาตัวเลือกที่มีอยู่ ข้าเลือกต้นไม้ เพราะมันดูดีที่สุด อย่างน้อยข้าก็ไม่ต้องทนทุกข์แบบเปรต หรือสัตว์นรก…แต่ที่ข้าพูดว่า “ข้าเลือกที่จะไม่กลับมาเป็นคนอีก เพราะมันวุ่นวายเหลือเกิน’ นั่น ก็แค่เป็นคำพูดให้ดูดีเท่านั้น”

“แล้วชีวิตความเป็นอยู่ของท่านเป็นอย่างไรบ้าง?”

“น่าเบื่อที่สุด! ข้าอยู่มาแล้ว 500 ปี ขยับไปไหนไม่ได้ จะตายเพื่อไปเกิดใหม่ก็ทำไม่ได้ ยิ่งอาคารหลังนี้ถูกอนุรักษ์ไว้ ข้ายิ่งหมดหวัง”

เสียงถอนหายใจดังลอดออกมาในเงามืด

“ข้าว่าติดคุกยังจะดีเสียกว่า เพราะอย่างน้อย ติดคุกยังมีวันพ้นโทษ แต่ที่นี่…ข้าเหมือนจะไม่มีวันหลุดพ้นจริงๆ”

เงาสั่นไหวอีกครั้ง ก่อนเสียงนั้นจะกล่าวต่อ

“แล้วอีกอย่าง บอกคนที่เจ้ารู้จักด้วยนะ อย่าได้คิดว่า คนที่รักเก้าอี้สุดหัวใจจะไปสิงอยู่ในเก้าอี้ มันเป็นความคิดที่โง่เขลา…ถ้าต้องเลือก ติดคุกดีกว่า!”

ชัดสะดุ้งเฮือก

“ตายห่า! รู้ความคิดของเราด้วย!” แต่เขาพยายามทำเป็นเฉยเสีย

….

รออ่านต่อ

ความรู้สึกทั้งหมด

16Samaporn Klayvichien, La Ph และ คนอื่นๆ อีก 14 คน