เรื่องสั้น ตัวตน

เมื่อเป็นคนพิการ ทำให้ได้รู้ว่าคนพิการนั้นมีเป็นจำนวนมาก เพียงแต่ไม่ได้ลงทะเบียนเป็นคนพิการเท่านั้น ยิ่งคนพิการประเภทที่ 4 คือ พิการทางจิตใจหรือพฤติกรรม ซึ่งมีเยอะมาก พวกนี้ไม่ยอมลงทะเบียนเด็ดขาด อย่างเช่นนางซาโลงแห่งบ้านตะลิงเจ็กนี่ก็ใช่ ดูจากพฤติกรรมแล้ว ฟันธงได้เลย “พิการทางจิตและพฤติกรรมอย่างแน่นอน” แต่ไม่กล้าไปให้แพทย์ตรวจวินิจฉัย เพราะกลัวว่า แพทย์จะวินิจฉัยว่า “เป็นบ้า หรือเป็นโรคจิต”

แต่นั่นแหละ ช่างเขาเถอะ อย่าไปยุ่งกับเขาเลย ยิ่งรู้ว่าบ้าก็หลบให้ห่างไว้ละกัน ทำแบบเดียวกับเห็นหมาบ้าวิ่งผ่านนั่นแหละ อยู่ให้ห่างไว้ เดี๋ยวหมดแรงก็หายบ้าเอง

รู้ไหม สิ่งหนึ่งที่ได้เรียนรู้จากการอยู่มาจนแก่หงำเหงือกขนาดนี้ คือ เราเปลี่ยนตัวตนใครไม่ได้หรอก ตัวตนลึกๆภายในนะ ไม่ว่าเราจะพยายามแค่ไหนก็ตาม ยิ่งเป็นพวกพิการทางจิตใจด้วยแล้ว ผลลัพธ์เป็นศูนย์ เสียเวลาเปล่า

ความจริงเรื่องนี้เขารู้กันมานานแล้ว แต่ผมเพิ่งรู้ครับผม

….

ถูกใจ

แสดงความคิดเห็น

แชร์