เรื่องสั้น ซาโลง วีเอส ซาเล้ง (7)

เนื่องจากผมอยากจะเปลี่ยนชื่อนางซาโลง แห่งหมู่บ้านตะลิงเจ็ก ในเรื่องสั้นของผม ให้เป็นนางเม่นเป็นการชั่วคราว เพื่อจะบอกว่านางซาโลงหรือนางเม่นนั้น มีขนแข็งแหลมคมเป็นอาวุธ มีพิษร้ายรอบตัว และมีเทคนิคหรือกลวิธีในการป้องกันตัวแบบเม่น คือ การใช้เล่ห์เหลี่ยมด้วย วิธีวิ่งหนีอย่างสุดแรงเกิด และหยุดแบบกะทันหัน ทำให้ศัตรูที่ตามมาด้วยความเร็ว หยุดไม่ทัน โดนอาวุธร้ายของมันเข้าอย่างจัง

ที่ว่ามาเพื่อจะอธิบายว่า นางเม่นนี่มีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราว เช่น ยอมความในศาลเพื่อให้ศัตรูชะล่าใจ โดยหารู้ไม่ว่า นางเป็นคนไม่รักษาคำพูด พูดจากลับไปกลับมา ไม่รับผิดชอบ ใช้กลวิธีในการหลองล่อศัตรูให้หลงคารมยอมตกลงตาม จากนั้นก็ตระบัดสัตย์ ตลบหลังทำร้ายศัตรูอย่างหน้าไม่อาย

ดังนั้นจึงอยากจะเตือนผู้ที่อยู่ล้อมรอบตัวนางเม่น ขอให้ระมัดระวังไว้สักหนิด อย่าตามติดไปทุกเรื่อง รักษาระยะห่างเอาไว้บ้าง เพราะอาจเผลอไผลจนเกิดอันตรายแก่ทั้งตัวเองและครอบครัวได้

ครับ วันนี้ไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไรดี จึงเอาเรื่องเก่ามาพูดวกไปวนมาให้เป็นเรื่อง พอแก้ขัดไปวันหนึ่ง ครับผม

….