“อายุวัฒนมงคล 94 ปี  ศาสตราจารย์พิเศษอารี สุทธิพันธุ์ (2)

คำว่า “อัตวิสัย” (Subjectivity) หมายถึง อิทธิพลของความเชื่อหรือความรู้สึกส่วนตัวมากกว่าข้อเท็จจริง. (Cambridge Dictionary)

“ภววิสัย” (Objectivity) หมายถึง ข้อเท็จจริงที่ไม่ได้รับอิทธิพลจากความรู้สึกหรือความคิดเห็นส่วนตัว แต่พิจารณาเฉพาะข้อเท็จจริงเท่านั้น, ข้อเท็จจริงของบางสิ่งบางอย่างขึ้นอยู่กับข้อเท็จจริงที่สามารถพิสูจน์ได้เท่านั้น. (Oxford English Dictionary) “ในทางปรัชญา สิ่งที่เป็นภววิสัยจะเป็นจริงเสมอไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ในเวลาใด หรือกับบุคคลใด มีความหมายตรงข้ามกับอัตวิสัย ข้อเท็จจริงที่เป็นอัตวิสัยจะเป็นภววิสัยก็ต่อเมื่อ สิ่งนั้นเป็นข้อเท็จจริงบนเงื่อนไขเฉพาะอย่าง ในเวลาเฉพาะ ในสถานที่เฉพาะ หรือกับบุคคลเฉพาะ” (อัตวิสัยกับภววิสัย อัตวิสัย… – sittikorn saksang)

จากข้อมูลที่นำเสนอมา สามารถพิสูจน์ได้ว่า ปรากฏการณ์ในงาน “อายุวัฒนมงคล 94 ปี  ศาสตราจารย์พิเศษอารี สุทธิพันธุ์” ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่  21-22 ธันวาคม 2567 ณ หุบเขาแห่งดาว ศูนย์ศึกษาธรรมชาติ จ.สระบุรี. รวมทั้งปรากฏการณ์ในลักษณะเดียวกันนี้ ที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันมาทุกปี รวมทั้งหลักฐานเชิงประจักษ์อื่นๆ เป็นจำนวนมาก  เป็นข้อเท็จจริงทางภววิสัยที่พิสูจน์ได้ว่า ครูอารี  สุทธิพันธุ์ เป็นมีความรู้ความสามารถจริง เช่น ในฐานะที่เป็นครูผู้สอน ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯแต่งตั้งให้ท่าน เป็นศาสตราจารย์พิเศษ ในสาขาทัศนศิลป์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ  เมื่อปี พ.ศ.2538   และ ได้รับการเชิดชูเกียรติให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ เมื่อปี พ.ศ.2555

และในฐานะศาสตราจารย์พิเศษ, ศิลปินแห่งชาติ และ เจ้าของมูลนิธิอารี สุทธิพันธุ์ ที่ลูกศิษย์ก่อตั้งให้ ท่านได้อุทิศพลังใจ พลังกาย ทำหน้าที่เป็นวิทยากร ให้ความรู้และประสบการณ์ทางศิลปะ ใน โครงการภูมิปัญญาศิลปินแห่งชาติ ผ่านการอบรมเชิงปฏิบัติการทัศนศิลป์ “นวการลากและระบาย” ให้นักเรียน นักศึกษาและบุคคลที่สนใจทั่วไป ตามจังหวัดต่างๆ ต่อเนื่องมาเป็นเวลายาวนาน ซึ่งทุกครั้งก็ได้รับความสนใจ และประสบผลสำเร็จเป็นอย่างดี นอกจากนั้นยังทำกิจกรรมอื่นๆที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมอีกด้วย

จาก ผลงานของครูอารี  สุทธิพันธุ์  ทั้งการสอน การฝึกอบรม  และผลงานศิลปะแสดงที่ท่านได้สร้างสรรค์ขึ้นเป็นจำนวนมาก แสดงให้เห็นว่า ความรู้ทางอัตวิสัยนั้นสามารถเชื่อมโยงกับความเป็นจริงทางภววิสัยได้  ด้วยการปฏิบัติอย่างเสมอต้นเสมอปลาย อันเป็นเสมือนสะพานเชื่อมโยงให้ความรู้ทางอัตวิสัยกับความเป็นจริงทางภววิสัย เป็นสิ่งเดียวกัน

แต่อย่างไรก็ตาม ครูอารี  สุทธิพันธุ์ ท่านก็เหมือนปุถุชนทั่วไปที่ไม่ได้สมบูรณ์แบบทุกอย่าง ฉะนั้นอาจจะมีลูกศิษย์หรือบุคคลอื่นไม่ชอบ แต่ก็ไม่ถึงกับเกลียด ซึ่งก็มีเพียงเล็กน้อย ไม่มีความสำคัญที่จะต้องกล่าวถึง

ครับ เกียติภูมิของ ครูอารี สุทธิพันธุ์  มิได้สร้างขึ้นได้ในวันสองวัน แต่ได้สร้างขึ้นมาทีละก้าว ๆ ด้วยหัวใจที่มุ่งมั่น เสียสละ และจากจิตวิญญาณของความเป็นครูอย่างแท้จริง ดังคำกล่าวของครู

ที่ว่า “ผลงานของผม ไม่ใช่ภาพเขียน แต่เป็นลูกศิษย์”

…..