วันจันทร์ที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2568

จิปาถะ เรื่องสั้น มันอยู่ใต้พรม

ช่วงนี้ วันๆผมไม่ค่อยได้ทำอะไร ได้แต่ฟังข่าว นายกรัฐมนตรี อุ๊งอิ๊ง ถูกประชาชนขับไล่ และกล่าวหาว่า เป็นรัฐบาลขายชาติ เพราะไม่ว่าจะเป็นรักษาการนายกรัฐมนตรี หรือลิ่วล้อทั้งหลาย มีพฤติกรรมเป็น “ไส้ศึก” พูดจาแต่ละเรื่องรับไม่ได้ ไม่รู้ว่าแดกอะไรของเขมรเข้าไป หรือเขมรเอาอะไรยัดปากไว้ก็ไม่รู้ ครับ เราเสียกรุงศรีอยุธยา ก็เพราะอย่างนี้นี่แหละ “ไอ้ไส้ศึก”

เรื่องนี้ประชาชนเป็นเดือดเป็นแค้นมาก ได้พยานหาหลักฐานมาถล่มรัฐบาลไม่เว้นแต่ละชั่วโมง ซึ่งก็ดีมาก บางเรื่องที่ผมไม่เคยรู้ก็ได้รู้ เช่น เพิ่งมารู้ว่า อดีตนายกรัฐมนตรีท่านหนึ่งที่เป็นทหาร มีพฤติกรรมทำนองเดียวกับผม คือ ชอบหมก หรือ ที่เขาพูดกันว่า เมื่อมีปัญหา ท่านจะเก็บปัญหาไว้ใต้พรม เช่น เขมรเข้ามายึดพื้นที่ชายแดนในแต่ละแห่ง ท่านก็เพียงแต่ประท้วงพอเป็นพิธี จากนั้นก็เฉยไว้ เขมรเลยได้ใจ เขยิบข้ามเขตเข้ามาเรื่อยๆแบบม้าอารี

ความเพิ่งมาแตกเมื่อเกิดการปะทะกัน หลังหยุดยิง กองทัพ 2 สามารถยึดพื้นที่คืนได้ ถึง 11 แห่ง ยังเหลืออีกกี่แห่งไม่รู้ เพราะกองทัพ 1 ยึดไม่ได้แม้แต่แห่งเดียว แถมยังไม่บุกเข้าไปให้ถึงหลักเขตแดนด้วย หลักฐาน คือ ล้อมรั้วลวดหนามไม่ถึงหลักเขตแดน เรื่องนี้แม่ทัพ 1 ถูกประชาชนแช่งค่ากันขรม ต้องแก้ตัวเป็นพัลวัน

เรื่องที่ว่ามานี้ เพื่อน fc คงรู้กันหมดแล้วละ แต่ประเด็นที่ผมอยากจะบอก คือ อดีตนายกรัฐมนตรีที่ชอบซุกปัญหาไว้ใต้พรมนั้น นอกจากจะทำให้ประเทศไทยสูญเสียพื้นที่ชายแดนให้แก่เขมรไปเป็นจำนวนมากแล้วเท่านั้น ยังมีผลลามไปถึงวงการศึกษาของชาติอีกด้วยโดยเฉพาะสถาบันอุดมศึกษา ที่ปรากฏว่าผู้บริหารมากแห่ง ขาดคุณธรรมจริยธรรม ขาดธรรมาภิบาล และได้ตำแหน่งมาแบบมีการฮั้ว ทำให้เกิดความไม่เป็นธรรม และได้ทำหนังสือร้องเรียนไป ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็หายเงียบ ซึ่งตอนนี้ผมหายสงสัยแล้ว ว่าหนังสือที่ร้องเรียนไปนั้นมันไปอยู่ที่ไหน บอกให้ก็ได้ครับ มันไปซุกอยู่ใต้พรม ครับผม

…