วันศุกร์ที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2568

จิปาถะ เรื่องสั้น หมกกับ แช่

1.ขอเกริ่นนำด้วยความหมายของคำสองคำ คือ “หมก” 1) ฝังกลบเอาไว้. “หมกดิน หมกทราย” 2)วิธีทำอาหารให้สุกด้วยการหมกไฟ. “หมกปลา หมกมันเทศ”

ส่วนคำว่า “แช่” 1) จุ้ม หรือใส่ลงในน้ำ หรือของเหลวอย่างอื่นอยู่พักใหญ่. “แช่ข้าว แช่ผ้า” 2)อาการที่ชักช้าอยู่กับที่นานเกินควร. “นอนแช่ นั่งแช่”

สมัยเป็นนักเรียนทั้งประชาบาลและมัธยม นอกจากผมต้องทำงานบ้านช่วยเตี่ยและแม่ทำงานสารพัดแล้ว ผมต้องซักเสื้อผ้าเอง ซักชุดนักเรียนเอง ซึ่งมีอยู่ 2 ชุด และบางครั้งแม่ยังใช้ให้ผมล้างจานชามด้วย

สำหรับชุดนักเรียน ผมจะใส่ซ้ำ 2 หรือ 3 วัน และกองหมกไว้ รอซักพร้อมกันในวันหยุด วิธีการซักก็คือแช่ไว้ก่อน แต่กว่าจะได้ซักก็ก่อนวันเปิดเรียนนั่นแหละ บางครั้งหยุดหลายวัน กว่าจะได้ซัก ผ้าที่แช่ไว้ ก็ออกกลิ่นเปี้ยวแล้ว

ส่วนการล้างจานชาม ปกติแม่ก็จะล้างเอง แต่บ่อยครั้งแม่จะแช่รวมกันไว้ในกะละมังและสั่งให้ผมล้าง ผมตอบ ครับ แล้วก็ปล่อยไว้อย่างนั้นตามนิสัย โดยหวังว่าแม่รำคาญและล้างให้ แต่ยาก แม่ผมไม่ได้เป็นคนอย่างนั้น สั่งให้ล้าง ก็ต้องล้าง ไม่มีความหมายเป็นอย่างอื่น

บางครั้งผมอยากไปเล่นกับเพื่อน ผมก็จะขออนุญาตแม่ก่อน แม่มักจะอนุญาต และกำชับว่า ทำงานให้เรียบร้อยก่อนนะ และอย่าไปนาน นั่นหมายความว่า ผมจะต้องจัดการล้างจานชามให้เสร็จเรียบร้อยก่อน ถึงจะไปเที่ยวเล่นได้ เมื่อผมไปเที่ยวเล่นซักพักหนึ่ง ผมก็จะกลับมาบ้าน ให้แม่เห็นหน้าก่อน ถ้าแม่ไม่มีงานอะไร ผมก็จะขออนุญาตไปใหม่

ด้วยเหตุนี้เอง ผมจึงเป็นคนที่มีนิสัยชอบหมกและชอบแช่ คือ ผลัดวันประกันพรุ่ง ซึ่งเป็นนิสัยที่ไม่ดีเลย ซึ่งก็พยายามปรับแก้อยู่ แต่นิสัยที่แก้ไม่ได้เลยจริงๆ คือ ผมเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น เช่น “ไม่ได้” ก็คือ “ไม่ได้” มีความหมายเดียว.นิสัยนี้ติดมาจากแม่

….