วันศุกร์ที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2568
จิปาถะ เรื่องสั้น กลัวเสื่อม
ใครๆก็อยากให้ นายกรัฐมนตรี น.ส.แพทองธาร ชินวัตร “ลาออก” แต่เธอก็ไม่ยอมลาออก ถึงแม้ว่า ประชาชนจะรวมพลังเป็นพันเป็นหมื่นเพื่อขับไล่ แต่เธอก็เฉย ไม่ยอม จะเป็นนายกฯอยู่อย่างนี้แหละ เมื่อเป็นแบบนี้ คนก็หันมาวิพากษ์กันว่า ศาลจะสั่งให้เธอหลุดจากตำแหน่งหรือไม่หลุด
เรื่องนี้ ถ้าไปถามเตี่ยเธอ เตี่ยก็จะพูดพลามแบบคนแก่หลงตัวทั่วไปด้วยใบหน้ายิ้มกริ่ม และอวดว่า“ลูกสาวของเตี่ยเก่ง ไม่มีทางหลุดหรือร่วงจากตำแหน่งนายกฯ อย่างแน่นอน และจะได้กลับมาทำงานต่อ เพื่อใช้ความรู้ความสามารถแก้ปัญหาของชาติที่กำลังวิกฤตอยู่ในขณะนี้ ให้สำเร็จลุล่าวไปได้อย่างสวยงาม เชื่อมือเตี่ยซิ”
แต่ถ้าไปถาม นายกฯ เธอจะตอบในใจเพราะไม่ต้องการให้เตี่ยได้ยินว่า “อยากพ้นไปจากตรงนี้เสียที เพราะอึดอัดใจเหลือเกิน เตี่ยสั่งให้ทำโน่นทำนี่จนมึนไปหมดแล้ว ที่ต้องทนเพราะ ไม่อยากขัดใจเตี่ย”…
“เธอบอกว่า เมื่อหลุดจากตำแหน่ง ถูกพักยก ก็จะดีมากๆ เพราะเตี่ยจะไม่มายุง และได้กลับมาเป็นตัวของตัวเอง อยู่กับลูกกับสามีดีกว่าเยอะ อยากทำอะไรก็ทำ อยากไปไหนก็ไป ไม่ต้องมานั่งเครียดกับตารางเวลาที่ทำให้กระดิกตัวไม่ได้ ที่สำคัญ ต้องนั่งเป็นประธานการประชุม ที่มีแต่เรื่องที่เธอไม่รู้ ไม่เข้าใจ เซงมาก และแอบกระซิบกับคนถามว่า “กลัว …..กลัวเซกส์ เสื่อม” อ่านแล้วเชื่อผมไหมครับ
….