วันพุธที่ 18 มิถุนายน 2568

จิปาถะ เรื่องสั้น วิบากกรรม

เรื่อง ตายแล้วเกิดหรือไม่ ผศ.ดร.ชลิดา ภัทรศรีจิรากุล ได้แสดงความเห็นมาว่า “ตรรกะที่ว่า ผู้เขียนต้องเกิดจากความเป็นคน เพราะมีลูกเป็นคน ชาตินี้นะ ที่เกิดเป็นคน และมีลูกเป็นคน ถูกต้องแล้ว ส่วนชาติที่แล้วมีหรือไม่ ไม่สามารถตอบได้ ส่วนการเกิดแล้วตาย เป็นสัจธรรม เป็นสิ่งที่เห็นจริง

ส่วนตายแล้วเกิดหรือไม่ บางคนยังกังขา ส่วนตัวเชื่อว่า ตายแล้วต้องเกิดอีกแน่นอน ดูง่ายๆละกันเพราะแต่ละคนที่เกิดมา ต้องมีชะตาชีวิต ที่แตกต่างกัน วิบากกรรมก็แตกต่างกัน การเชื่อเรื่องบาป บุญ และตายแล้วต้องเกิดอีก อย่างน้อยเป็น กุศโลบาย ที่จะทำให้ คนที่เกิดมาแล้ว ทำชั่วน้อยลง

มิเช่นนั้น คนไม่ดีจะฮึกเหิม ทำชั่วมากยิ่งขึ้น ถ้าคิดว่าตายแล้วไม่เกิดอีก”

เรื่องนี้ผมมีความเชื่อว่า “ตายแล้วเกิดอย่างแน่นอน” ขออธิบายแบบเดิมๆว่า สัตว์โลกนั้นประกอบด้วย กายและจิตวิญญาณ เมื่อกายแตกสลาย จิตวิญญาณก็จะถูก ชนกกรรมนำไปเกิดใหม่ตามวิบากกรรม คงเอาจิตวิญญาณทั้งคนและสัตว์ที่แต่ละวันตายไปเป็นจำนวนมาก ไปรวมกันไว้ เพื่อเตรียมปฏิสนธิใหม่ เป็นเรื่องง่ายๆ ไม่สลับซับซ้อนอะไร แต่ที่เราไม่ยอมเข้าใจ เพราะเราไปติดยึดกับ “จิตวิญญาณกับรูปที่ประกอบกัน ว่าเป็นตัวเรา เป็นนายวิสุทธิ์ ภิญโญวาณิชกะ ความจริงไม่ใช่ มันเป็นเพียงสิ่งสมมุติ เมื่อรูปก็แตกสลายไป จิตวิญญาณก็ไปเกิดใหม่ มีรูปใหม่ และก็จะยึดติดกับรูปใหม่ว่าเป็นเราเหมือนเดิม

แต่นั่นแหละ เรื่องสมมุตินี่ก็มีคนเอาไปฟ้องศาล เรียกเอาเงินเอาทองกันก็ยังได้”

….

รออ่านต่อ ครับผม