เรื่องสั้น ซาโลง วีเอส ซาเล้ง  (2)

เมื่อถึงวันที่ศาลนัด ทั้งโจทก์และจำเลยก็มาศาล  และศาลได้ให้โอกาสทั้งสองฝ่ายไกล่เกลี่ยเพื่อหาทางตกลงกัน ถ้าตกลงกันได้ จะได้เลิกรากันไปตามเงื่อนไข แต่ถ้าตกลงกันไม่ได้ ศาลก็จะเริ่มพิจารณาคดี

ปรากฏว่า โจทก์และจำเลยยอมความกันได้ ด้วยเงื่อนไขที่ไม่มีใครรู้ทั้งหมด รู้แต่ว่า นางซา
โลงจะถอนฟ้องคดีที่นางเป็นโจทก์ฟ้องนางซาเล้งหลายคดีและหลายศาลทั้งหมดในทันที และถ้านางซาเล้งจะขอกลับไปทำงานในหน่วยงานเดิม ในตำแหน่งเดิม นางซาโลงก็จะต้องดำเนินการให้แล้วเสร็จภายใน 7 วัน ทั้งโจทก์และจำเลยยินดีปฏิบัติตามข้อตกลงนี้ เป็นอันว่าเรื่องนี้ไม่มีคดีความ 

ปรากฏว่า การยอมความกันครั้งนั้น ได้ช็อคผู้คนทั้งหมดในหมู่บ้านตะลิงเจ็ก กล่าวคือ ฝ่ายพวกนางซาโลงช็อกเพราะดีใจ ไม่คาดคิดว่านางซาโลงจะทำได้ง่ายๆแบบนั้น ทนายจำเลยถึงกับไลน์มาแสดงความยินดีกับโจทก์ ทำให้เกิดกังขาเล็กน้อย ส่วนฝ่ายตรงงข้ามกับนางซาโลง ช็อคเพราะตกใจ ไม่นึกว่ามันจะเป็นไปได้  เพราะไม่คาดคิดฝันมาก่อนว่า เพราะนางซาเล้งพูดอยู่ตลอดเวลาว่า “เรื่องนี้ไม่มีทางยอม” แต่ที่ไหนได้ กลับอ่อนปวกเปียงเหมือนงูเหลือมกับเชือกกล้วย (ความจริงงูไม่ได้แพ้เชือกกล้วย แต่แพ้บวกเชือก หรือกับดัก) และแล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างก็ผ่านไป ไม่มีใครเป็นอะไร เว้นเพื่อนสนิทของนางซาเล้ง ตกใจมาก ทำให้กล่องเสียงชำรุด พูดไม่มีเสียงไป 2-3 วัน  และเจ้าด่างหมาพันธุ์ไทย ที่อาศัยหลับนอนอยู่ฝ่ายเขียนป้ายหมู่บ้าน เกิดอาการซึมเศร้า ไม่ยอมกินอะไรอยู่หลายวัน นอนแข็งตายอยู่ที่หน้าประตูฝ่ายฯ หมอเดาบอกว่า “มันตาย เพราะเรื่องการยอมความกัน มันรับไม่ได้”

ยังมีต่อ