จิปาถะ เรื่องสั้น เหตุเกิดที่สารขัณฑ์ (มันคุ้ม)

วันศุกร์ที่ 24 มิถุนายน 2565

จิปาถะ เรื่องสั้น เหตุเกิดที่สารขัณฑ์ (มันคุ้ม)

23

1.เมื่อวานนี้ผมบอกว่า เรื่องเงินเดือน 1.7/1.5 ถ้า อว. เอาจริง ก็จะจบลงอย่างสวยงาม มีความสุขทั้งผู้ให้และผู้รับ แต่ถ้า อว. ไม่เอาจริง เหมือนตำรวจไม่จับพวกขี่มอเตอร์ไซด์ย้อนศร พวกพนักงานมหาวิทยาลัยก็จะฝันค้าง เพราะคงไม่มีใครกล้าไปบอกให้ เจ้ากระทรวง อว. ให้เอาจริงได้ หรือไม่มีใครกล้าไปบอกตำรวจให้จับพวกขี่มอเตอร์ไซด์ย้อนศรได้ ทั้งๆที่เรื่องนี้ง่ายกว่าเรื่องหนูกับแมว ที่ต้องการหนูกล้าหาญ เอาลูกกระพวนไปผูกคอแมว ซึ่งเป็นไปไม่ได้

2.ส่วนเรื่องฏีกาของท่านปัญเจริญ ที่ศาลเมืองประทายสมันต์ ศาลยกคำร้อง และไม่รับฏีกาของโจทก์

ตรงนี้ขอเอาคำพูดจากหนังเรื่อง The Curious Case of Benjamin Button “เราโกรธแค้นกับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นได้ เราอาจสบถด่าและสาปแช่งโชคชะตา แต่เมื่อมันมาถึงจุดสิ้นสุด เราก็ต้องปล่อยวาง”

อย่างไรก็ตาม กรณีมหาวิทยาลัยสารขัณฑ์ที่มีเรื่องฟ้องกันไปฟ้องกันมาระหว่างอาจารย์,พนักงานกับผู้บริหาร มีนางแต้ม,นายสุชี๋นายกสภาและกรรมการสภามหาลัย มีมากมายหลายคดี ผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ ยังไม่เป็นที่สิ้นสุด แต่มันก็น่าเบื่อ เช่น สภาฯละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ปล่อยให้นางแต้มเป็นรักษาการอธิการบดีโดยไม่มีคำสั่ง ผิดกฏหมายแหงๆ แต่ก็ทำได้ นายสุชี๋ออกคำสั่งแต่งตั้งนางแต้มให้รักษาการอธิการบดีโดยไม่มีวาระการประชุม ผิดกฏหมายแหงๆ เพราะออกคำสั่งโดยมิชอบด้วยกฏหมาย แต่ก็ทำได้ นางแต้มรักษาการอธิการบดีเถื่อนอยู่ถึง 4 ปี ซึ่งตามกฏหมายสามารถรักษาได้เพียง 180 วัน ผิดกฏหมายแหงๆ แต่ก็ทำได้ มีคดีฟ้องร้องอยู่ในศาลไม่น้องกว่า 10 คดี และมีเรื่องร้องเรียน แต่ก็ได้รับการเสนอชื่อเพื่อขอโปรดเกล้าฯ อันเป็นเรื่องมิบังคาร แต่ก็ทำได้ อยู่ดีๆ เอารูปตัวเองไปปิดทับพระบรมรูป ซึ่งเป็นการบังอาจ แต่ก็ทำได้ ถามว่า แล้วจะยอมแพ้ไหม?

ตอบว่า “เหมือนนักมวย ทุกครั้งที่ขึ้นชก แพ้บ้าง ชนะบ้าง บาดเจ็บกลับมาทุกครั้ง แต่เมื่อแผลหายก็กลับไปชกใหม่

เรื่องคดีที่ศาลก็เหมือนกัน คดีนี้แพ้ ยังมีคดีอื่นอีกเป็นสิบ ต้องมีชนะบ้างละ และที่สำคัญ ถ้าทำให้พวกมันติดคุกได้ละก็ “มันคุ้ม”

อาจเป็นงานศิลปะ

41นายสาธิต ผลเจริญ, La Ph และ คนอื่นๆ อีก 39 คน

ความคิดเห็น 5 รายการ

ถูกใจ

แสดงความคิดเห็น

แชร์

Leave a Reply

Your email address will not be published.