วันพุธที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2568

จิปาถะ เรื่องสั้น คนกล้าหาญ

ไม่รู้ใครพูดไว้ว่า “คนกล้าหาญ มิใช่คนที่ไม่กลัว แต่คือคนที่กล้าทำสิ่งที่เห็นว่าควร แม้จะรู้สึกกลัว” นั่นหมายความว่า สถานการณ์บ้านเมืองตอนนี้เราต้องการ “คนกล้าหาญ” ที่กล้าทำในสิ่งที่เห็นว่าควร

ปัญหาของชาติบ้านเมืองในขณะนี้ ใครๆก็รู้ว่า เหตุเกิดจาก “พวกขายชาติ” ตัวนำคือ ไอ้หน้าเหลี่ยม นอกนั้นเป็นบริวาร และพวกทำเฉย ตีกินตามน้ำ ที่เขาว่ามีมากเหลือเกิน

แล้วจะต้องทำอย่างไรล่ะ ? ถ้าว่าตามคำสอนทางพระพุทธศาสนา ก็ต้อง “เย ธมฺมา” คือ จัดการที่เหตุ หมายความว่า จัดการไอ้พวกเหี้ยนี้ให้หมดไปจากแผ่นดิน ตัวหัวแม่งมันเลย เอาแค่ 2 ชั่วโคตรก็พอ (ขี้เกียจขุดบรรพบุรุษของมันขึ้นมาตัดหัว) ผมเชื่อว่าทำเท่านี้ก็จบ อย่ามัวแต่ไปยิงกันไปมา และโพสต์ด่าทอกันให้หมางใจกันเปล่าๆ เพราะประชาชนทั้งสองฝ่ายไม่ได้เป็นศัตรูกัน แต่พวกเขาเป็นเหยื่อ และกำลังเดือดร้อนมาก

แล้วคนกล้ามีไหมล่ะ? อ๋อ! มีเยอะเลย แพทย์สภาก็ใช่ ประชาชนก็ใช่ และกลุ่มต่างๆก็ใช่ ศาลก็ใช่ กองทัพยิ่งใช่เลย รอแต่คนถือธงนำหน้าเท่านั้น ทุกคนพร้อมตามอยู่แล้ว

ผมเชื่อว่า อีกไม่นาน ไอ้พวกเหี้ยนี่ มันเสร็จแน่นอน

และวันไหน เขารวมพลังกัน ผมก็จะไป เพื่อประกาศว่า “ผมก็ใช่” ครับผม

….