วันจันทร์ที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2568

จิปาถะ เรื่องสั้น โง่ทุกเรื่อง

ผศ.ดร.ชลิดา ภัทรศรีจิรากุล กัลยาณมิตร พูดถึงหญิงรายหนึ่งว่า “ไม่ใช่แค่หน่อมแน้ม แต่อวดดี มั่นใจตัวเองสูง หลงตัวเอง ไร้มารยาท ไร้วัฒนธรรม เพราะมีพวกหมารับใช้อวยซะ ยกมือรับไหว้มือเดียวไม่พอ ชี้นิ้วใส่หน้าผู้ใหญ่ พูดจากราดเกรี้ยว วางอำนาจน่าดู อะไรที่เขาติ ว่าไม่ถูกต้อง ไม่งดงาม แต่เธอเชิด จะทำแบบนี้แหละจะทำไม เวลาเข้าเฝ้าก็ยืนจ้องหน้า เวลาเขาหมอบกราบ เธอก็เชิดหัวโด่เป็นไพร่ แสดงถึงความเป็นพ่อเป็นแม่เลี้ยงลูกได้เลวมาก ถึงว่า เงินโกงบ้านเมืองมายังกล้าอวดรวยและทำตัวเป็นมิตรกับศัตรู ขายชาติ”

และ รศ.ดร. เสรี วงษ์มณฑา พูดถึงหญิงรายหนึ่งว่า “หยิ่งยโส อวดดี เย้ยหยัน” ทั้งยังพาดพิงเรื่องบุคลิก ทัศนคติ และความสามารถ พร้อมระบุ “โชว์โง่มากี่ครั้งก็ยังไม่คิดจะพัฒนา เคยโง่ยังไงตั้งแต่ต้นอย่างไร ผ่านมาครึ่งปี เธอก็ยังโง่อยู่อย่างนั้น

ใครจะติ ใครจะเตือน ใครจะบอกเธอว่าเธอทำตัวไม่เหมาะไม่ดีอย่างไร เธอไม่เคยคิดที่จะปรับปรุงอะไร

โง่ทุกเรื่อง โง่ทุกวัน โง่ไม่มีวันหยุด คนเราไม่จำเป็นต้องรู้ทุกเรื่อง แต่ไม่ควรจะโง่ทุกเรื่อง แต่นางเป็นคนเช่นนั้น คือช่างไม่รู้อะไรที่ควรรู้บ้างเลย

โดนคำถามสด ตอบไม่ได้ พูดจาไม่รู้เรื่อง ฟังไม่เข้าใจ แทบทุกเรื่องต้องมีโพยใน iPad แม้แต่อ่านใน iPad หลายครั้งนางก็อ่านผิด แสดงว่านางไม่รู้ ไม่เข้าใจเรื่องนั้น เหมือนนักแสดงที่พูดบทแบบไม่มี inner นางจะโง่ยังไง คนที่เดินตามนาง พูดจาอวยนาง และคอยแก้ต่างให้นางทุกเรื่อง ถ้าหากไม่โง่กว่านาง ก็ต้องเป็นตนชั่วที่สอพลอตอแหลนะคะ” (ไทยโพสต์) 555 หมานายโดนด้วย

…