วันจันทร์ที่ 30 มิถุนายน 2568

จิปาถะ เรื่องสั้น “พ่อต้องติดคุก ลูกต้องออกไป”

ดีใจครับ ที่ได้ไปร่วม ชุมนุม “รวมพลังแผ่นดิน ปกป้องอธิปไตยไทย” ณ บริเวณอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2568 เพื่อกดดันนางสาวแพทองธาร ชินวัตร หรือ “อุ๊งอิ๊ง” ให้ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี

ที่แรกคิดว่าจะไม่ได้ไปเสียแล้ว เพราะฝนตกมาก แต่ช่วง 6 โมงเย็นฟ้าเริ่มสว่าง ผมรีบออกจากบ้านนั่งรถไฟสายสีชมพูและสีเขียว ใช้วลาประมาณ 50 นาที ก็ถึงที่หมาย บริเวณสถานีรถไฟอนุสาวรีย์ชัยฯ คนแน่นขนัด เดินเบียดเสียดไปมาต่อเนื่องไปตามสกายวอล์ค ผมเดินไปตามความแออัดนั้น และอดไม่ได้ที่จะลงไปข้างล่าง ซึ่งเฉอะแฉะมาก ผู้ชุมนุมเบียดเสียดยัดเยียด เสื้อผ้าเปียกปอนไปตามๆกัน ในมือถือธงชาติไทยโบกสะบัดไปมา นั่งและยืนฟังคำปราศรัย ส่งเสียงตะโกนตามคำผู้ปราศรัย เช่น “พ่อต้องติดคุก ลูกต้องออกไป” เป็นต้น

ครับบรรยากาศของการชุมนุมครั้งนี้ โดยเฉพาะในยามค่ำคืนนั้น งดงามมากครับ นอกจากผู้คนที่ เดินไปมาไม่ขาดสายแล้ว เมื่อมองไปที่ ดาบปลายปืนของอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ มีแสงไฟสีแดง ขาว และน้ำเงิน ส่องพาดผ่าน คมดาบเป็นภาพธงชาติไทย ภาพนี้มีพลังมากครับ

และที่สุดยอดมากๆก็คือ ไม่ว่าฝนจะตก เนื้อตัวจะเปียกปอน แต่ไม่มีใครยอดถอยครับ นับถือใจที่มุ่งมั่นจริงๆ ครับผม

….