เรื่องสั้น สงบ สุขแสน

2

วันรุ่งขึ้นผมไปภาคฯแต่เช้าเป็นปกติ บรรยากาสค่อนข้างเงียบเงา มันมีบางสิ่งที่ขาดหายไป

สายหน่อย ผมยืนคุยกัยเจ้าแดงที่หน้าภาค และสิ่งที่ไม่ได้คิดได้ฝันก็ปรากฏขึ้น เมื่องสงบ สุขแสน ในชุดเก่งของเขา เดินดุ่มๆเข้ามาหาผม พอเห็นสงบผมตกใจแทบช็อก อุทานพอได้ยินว่า “อะไรกันนะนี่?

สงบ กล่าวสวัสดี ผมเป็นปกติ และยิ้มให้เจ้าแดง ที่ยืนหน้าซีดเป็นไก่ต้มอยู่ข้างผม ยิ้มรับแบบแหยๆ สงบ บอกว่า “ผมมาวาดภาพที่ค้างอยู่ให้เสร็จ” ผมถามว่า “นั่น สงบ สุขแสน จริงๆรึ? “ครับผม” เขาทำหน้าสงสัย “มีอะไรหรือครับ?” “ เธอเป็นลูกแฝดหรือเปล่า?”ผมถาม “ไม่ใช่ครับ ผมเป็นลูกคนเดียวของแม่ครับผม” ผมเผอโพล่งออกไปว่า “ก็เธอตายไปแล้วตั้งแต่เมื่อวาน และได้นำศพกลับไปที่บ้านแล้ว”

สงบ สุขแสน ทำหน้าตื่น “อะไรกันครับ ผมไม่เห็นรู้เรื่องเลย เมื่อวานผมนอนทั้งวันเพราะเมามาก วันนี้ จึงรีบมาทำงานที่ค้างไว้ให้เสร็จ กำหนดส่งพรุ่งนี้ด้วยครับครู” จากนั้น สงบก็เดินขึ้นไปทำงาน ที่ห้อง 001 ซึ่งเป็นห้องปฏิบัติงานศิลปะ

เรื่องนี้ค่อยๆแพร่กระจายไปในกลุ่มเพื่อน วิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆนาๆ มี นักศึกษากลุ่มหนึ่งเข้ามาปรึกษาผม เพราะทุกคนแน่ใจว่าเป็นสงบจริง และเจ้าตัวก็ยืนยันเป็นมั่นเหมาะ ว่า เขายังไม่ตาย เอาอย่างไรดีครับ”

ผมหยุดคิดนิดหนึ่ง และบอกทุกคนว่า อย่าคิดมาก เมื่อ สงบ ยังไม่ตาย ซึ่งเป็นเรื่องดี ก็จัดงานฉลองเสียเลย จัดให้กับปาฏิหารย์ที่มีจริง”

อ่านตอนจบพรุ่งนี้ครับผม