จิปาถะ เรื่องสั้น โจรขโมยเงินเดือน (นางเป็นลาภของเรา)

จิปาถะ เรื่องสั้น โจรขโมยเงินเดือน (นางเป็นลาภของเรา)

27

มีนา จัน เล่าว่า “ในการประชุมสภา สุภาพสตรี กรรมการสภาจากผู้ทรงคุณวุฒิ ได้แสดงความเห็นนว่า “เราจะไม่ยอมให้นางแต้มหยุดปฏิบัติหน้าที่อย่างเด็ดขาด”“เดี๋ยวๆ” คม หักศอก ขัดขึ้น ยกมือแสดงท่าทางให้ มีนา จัน หยุด “นี่มันอะไร ไม่ได้นะ ไหนว่าการประชุมสภาสมัยวิสามัญครั้งนี้ เป็นการประชุมลับไงล่ะ ฉะนั้น การแสดงความคิดเห็นของกรรมการจะเอามาพูดไม่ได้”มีน่า จัน ทำหน้าเอือมระอา “ก็นี่มันเป็นเรื่องสั้น มันเป็นนิยาย ไม่เคยดูลิเกหรืออย่างไร ตัวแสดงนั่งอยู่ด้วยกันสองคน คนหนึ่งยกมือขึ้นกั้นข้างปากและพูด คนที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ไม่ได้ยินแล้ว”“เอ้า..งันก็ว่าไป”“เราจะไม่ยอมให้นางแต้มหยุดปฏิบัติหน้าที่อย่างเด็ดขาด เพราะนางแต้มเป็นลาภของเรา ที่เราอยู่ดีมีสุขอย่างทุกวันนี้ก็เพราะฝีมือของนาง เย็นนี้ก็ได้รับประทานอีกแล้ว มันเรื่องอะไรเราจะทุบหม้อข้าวตนเอง เราต้องเอาคาถาเศรษฐีมาใช้ “อารักขาสัมปทา” ต้องรู้จักเก็บรักษา ตือ ต้องรักษาหน้าที่การงานของเราอย่าให้เสียหาย ฉะนั้น เรื่องนี้เลิกพูดได้เลย อีกประการหนึ่ง อาจารย์ที่ทำเรื่องร้องเรียนเข้ามา ก็มีเพียง 3-4 คน เท่านั้น ซึ่งล้วนแต่เป็นผู้เสียผลประโยชน์และเมื่อนำจำนวนไปเทียบกับอาจารย์ทั้งหมด ก็ไม่ถึง .01 เปอร์เซ็นด้วยซ้ำ ฉะนั้น “อย่าไปฟังเสียงนกเสียงกา”สภาพบุรุษ กรรมการสภาจากผู้ทรงคุณวุฒิ แสดงความเห็นว่า “แต่เรื่องนี้มันผิดกฏหมายนะ ดีไม่ดีพวกเราจะติดคุกติดตะรางกันหมด”มีกรรมการสภาฯ ยกมือขึ้นจะแสดงความคิดเห็นหลายคน แต่ประธานชี้ให้สุภาพสตรีคนเดิมพูดเพราะเธอทั้งยกมือและยืน ท่านประธานที่เคารพคะ “ดิฉันคิดว่า เรื่องติดคุกติดตะรางนี่ เลิกคิดได้เลย เพราะเรื่องยังไม่เกิด พระพุทธองค์นั้น ทรงกำหนดศีลแต่ละข้อหลังจากเกิดเหตุแล้วทั้งสิ้น มิได้ทรงกำหนดศีลขึ้นก่อนเลย ฉะนั้น อย่าไปเชื่อคำขู่ของพวกนั้น ขู่มานมนานแล้ว ไม่เห็นมีใครจะติดคุกสักคน คนระดับต้นๆอย่างเรา ติดคุกก็ไม่ง่ายนะจะบอกให้อีกประการหนึ่งที่สำคัญมาก ไอ้ความคิดแบบต้องเสียนั้น แค่คิดก็ผิดแล้ว เพราะไม่มีใครซื้อหวยและคิดว่าจะไม่ถูก มีแต่คิดว่าจะถูกรางวัลที่ 1 เท่านั้นนักธุรกิจที่ประสบผลสำเร็จทั่วไป เรื่องเสียไม่ได้อยู่ในสมอง คิดแต่จะได้อย่างเดียวดิฉันว่า ลงมติได้เลย จบแล้ว…..

Leave a Reply

Your email address will not be published.