จิปาถะ เรื่องสั้น อีเปรต หกห้า (นึกว่าแน่)

วันพุธที่  9  กุมภาพันธ์  2565

จิปาถะ เรื่องสั้น อีเปรต หกห้า (นึกว่าแน่)

9

ขณะที่มีนา จัน และคม หักศอก นั่งสนทนากันอยู่ที่ระเบียงบ้านสีชมพู  หลานชายวิ่งมาส่งแผ่นปลิวให้ บอกว่า มีคนเอามาเสียบไว้ที่รั้ว พูดจบแล้วก็วิ่งหายไป

คม หักศอก ค่อยๆคลี่แผ่นปลิวขนาด เอ  4  มีข้อความเกือบเต็มแผ่น เขาค่อยๆอ่านในใจช้าๆ บางช่วงก็ยิ้ม บางช่วงก็หัวเราะ อย่างมีอารมณ์ขัน จน มีนา จัน อดรนทนไม่ได้ ถามว่า แผ่นปลิวมีเรื่องอะไรน่าขำนักรึ คม หักศอก?”

คม หักศอก อธิบายว่า “ที่ขำ เพราะไม่รู้ว่าใครเขียน และไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือนิยาย เพราะผู้เขียนไม่ได้ระบุบุคลและสถานที่ แต่เนื้อหาน่าสนใจ เขียนดีมาก  สนุก และได้อารมณ์”

“ไหนแกลองอ่านให้ฟังดังๆซิ”

“ได้    “จิตวิทยาที่ว่าแน่​ ๆ​  เอาเข้าจริงถึงขั้น​ปรี้ดดดดแตก!!! ในเวลาที่โดนทนายซักถามหันไปมองแต่น้ำปลาตราทิพรส!!!!

ผู้มีหน้าที่อ่านปากขมุบขมิบ!!!  ตอบผิดตอบถูก!! ​ ตอบมั่วๆ!!!  พอรู้ตัวว่าผิดก็​ต๊กกะใจ!!

เหงื่อแตกซ่ะ!!!!

ถึงกับเอ่ยปากสบถว่าตัวเองเป็น​ “อัลไซเมอร์” จำไรไม่ค่อยได้!!!!อย่าถามมากนัก​ !!!

ถามไรนักหนา?!? ใครจะไปจำได้?!?

🤣🤣😩 ยอมรับแล้วเหรอว่าแก่แล้ว (ไหนว่ายังสาว)​  แก่แล้วก็งี้แหละ​ หงุดหงิด!!! งุ่นง่าน​!!!!

หมานายไม่ได้อย่างใจ​ (มันไม่โง่อย่างที่คิด)

ก็เลยจำเป็นต้องถอนน้องปากแดงออก 2 คน ​จากผู้เห็นเหตุการณ์กลายเป็นผู้ไม่เห็นเหตุการณ์

… จากนั้นดัน​ “หมานาย​ ตัวที่​ 1” ไปรับหน้าเสื่อแทน​ บอกชัดกลางโรงลิเก ว่า​ ผ.อ.​ (ผัวแอ๋ว)​ คนนี้นี่แหละเป็นคนเห็นเหตุการณ์ และไปแจ้งความ!!!!

เขาไม่ใช่ใครอื่น​ “โดเรม่อนน้องรัก​” นี่เอง!!!รับเยอะกว่าใคร!!!

หน้าตาใช้ได้ ​(ใช้ไปแจ้งความ)​ แต่ไม่น่าเลย!!!! ดันเชื่อคนเป็นอัลไซเมอร์​ แบบนี้ไม่รู้จะเรียกอะไร​ …?!?!?

เมื่ออ่านจบ มีนา จัน เอื้อมมือไปที่คม หักศอก ถามว่า “แกอ่านมั่วหรือเปล่า เอามานี่ ฉันจะอ่านเอง”

คม หักศอก ส่งแผ่นปลิวให้ มีนา จัน เขารับมาอ่านอย่างตั้งใจ อ่านจบ หัวเราะเอ๊กอ๊ากจนเกือบตกเก้าอี้  “555 นึกว่าแน่ อีเปรต!” …

Leave a Reply

Your email address will not be published.